X
تبلیغات
زولا
شاید آن روز که سهراب نوشت ثا شقایق هست زندگی باید کرد ,خبری از دل پر درد گل یاس نداشت , باید این طور نوشت, هر گلی هم باشی چه شقایق چه گل پیچک و یاس زندگی اجبار است

غمنامه-
غمنامه-




: آرزو



 

در عمق سیاهی یک شب سرد

                                 چراغ در دست

                                                  و با امیدی سپید

                                                                       طلوع تورا به انتظار نشسته بودم!

اشکهای شوق شاخه های گل مریم را -که به نام تو و برای تو شاخه شاخه از باغ آرزوی دلم

چیده بودم-تزیین میکردند.

از آن غروب غم انگیز

                          تا انتهای این شب طولانی

                                              تنها چراغ روشن شبهایم امید آمدنت بود!

اما٬

وقتی که کوچه طلوع تو را جشن میگرفت انگار چشمان روشن تو انتظار را در چشمهای

خسته ی شب زنده دار من نادیدیده میگرفت و گلهای مریمی که بشوق تو در دستان عاشقم

 پر میزدند٬در دستهای کودک همسایه پر پر شدندو من حیرت زده بتماشای بازی کودکانه ای

 نشسته بودم که امید مرا بباد میسپردو دلم را بخاک!

ای کاش خواب دیده باشم مثل هر شب!

 



نوشته شده توسط رضا در روز شنبه 21 اردیبهشت‌ماه سال 1387 ساعت 09:01 ب.ظ

 پیوند |  چاپ |  نظرات [0]
       





آخرین مطالب

وبلاگ من
  قالب ساز


موضوعات


بایگانی



خانه پیوند



پیوند روز


جستجو

جستجو در وبلاگ


خبرنامه

برای عضویت در خبرنامه این وبلاگ نام کاربری خود در سیستم بلاگ اسکای را وارد کنید
نام کاربری



آمار وبلاگ
کل بازدید ها : 3288





ویرایش قالب :pooy@n


ساعت:

دقیقه:

ثانیه:

زمان:

بهترین کدهای جاوا اسکریپت در www.irLearn.com